مدیر در مدار کربلا

ساحتی برای گفتمان سازی مدیریت عاشورایی

مدیر در مدار کربلا

ساحتی برای گفتمان سازی مدیریت عاشورایی

سید علی اصغر علوی
طلبه و دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی و مدیریت گرایش بازرگانی
تهران- دانشگاه امام صادق علیه‌السلام
پژوهشگر حوزه عاشورا با تکیه بر مسائل مدیریت از سال1385 تاکنون
عنوان پایان‌نامه مقطع کارشناسی ارشد: طراحی الگوی رهبری با الهام از گفتگوهای امام حسین علیه‌السلام در مسیر کربلا

آثار منتشر شده:
مجموعه کتاب‌های زیر خیمه حسین (کتاب‌های کاربردی عاشورا از شهدا تا سیدالشهدا) در 11جلد
جلد اول: سه دقیقه در مقتل گم‌نامی
جلد دوم: ...تا خدمت حسین
جلد سوم: ولعن‌الله شمرا
جلد چهارم: رفاقت به سبک حبیب
جلد پنجم: رقابت به سبک حبیب
جلد ششم: وفا به رنگ کربلا
جلد هفتم: 18 ثانیه با کوثر
جلد هشتم: امام رضا علیه‌السلام، شهید راه علم
جلد نهم: دعوا سر اولویت است
جلد دهم: راه عباس شدن
جلد یازدهم: راز دیدار علم
باغ سیب (سبک زندگی عاشورایی در 6 جلد|موردکاوی اصحاب)
عرشه خدا (سفرکربلا، پیاده‌روی اربعین، اردوهای جهادی)
ضریح قدیمی
آبروی علم(بیانات امام حسین در جمع اندیشمندان به همراه بیان بایسته‌های علمی)
خادم ارباب کیست؟(بایسته‌های خادمین هیات، هیات در تراز انقلاب|کلاس حضرت جون)
روضه‌های ناشناخته کربلا (نخستین مقتل مدیریتی)
تا دانشگاه هویزه(آن‌چه مسئولان و برگزارکنندگان اردوها باید بدانند)
توجیه المسائل کربلا (توجیه‌ها و بهانه‌هایی برای با حسین نبودن!)
راز دیدار علم(دریچه‌ای به حدیث عنوان بصری|ویرایش دوم)
جای خالی عباس (مروری بر رفتارهای تشکیلاتی حضرت عباس سلام‌الله‌علیه)
الی الحبیب (سرمشق‌هایی برای حبیب شدن)
مبانی مدیریت عاشورایی (روش‌شناسی و رویکردها)
الی الحبیب (سرمشق‌هایی برای حبیب شدن)
چای روضه‌دم (درسهایی از چای روضه اباعبدالله)
گنبد مستجاب (تربیت زیر نگاه امام)
تنها علاج، (با امام حسین به همه جا میتوان رسید)
توضیح الرسائل کربلا، (چطور از دل 18 هزار نامه عاشق، 30 هزار قاتل ایجاد شد؟)
امضای کوچک؛ کتابی برای حضرت علی اصغر، نکته‌ها، درس‌ها و آموزه‌های امروزیش

آثار در دست چاپ:
شمریت و حریت
مسلم «ولی امر» است
با خدا در اتاق تشریح
حتی اسبشان نیز
پرواز با بال مگس
امام حسین در خیابانهای کوفه
چند دقیقه گودال
روضه اصحاب چیست؟
نیمه پنهان کربلا
عباس‌آفرین
فتأمل، ملاحظاتی برای خوانش فقه و اصول
مبانی نظام‌مند رزم

alavi_saa313@yahoo.com
پنجشنبه, ۵ اسفند ۱۳۹۵، ۰۸:۱۴ ق.ظ

سفر به کوفه شصت: مقدمات پذیرش امام

اهل کوفه باید مقدماتی را برای پذیرش امام فراهم میکردند. آن مقدمات چه بود؟ نسبتش را با مقدمات ظهور مشخص کنید! هدف این سطور آن است که خواننده را به درنگ و اندیشه دعوت کند، نه خواندن طوطی‌وار تاریخ و آنچه ارائه شده است.

ذره ذره‌ی عالم عبرت است و چشم عبرت بین میخواهد. تاریخ که جای خود دارد؛ ماجرای امام حسین را که دیگر حرفش را نزنید! این تاریخ اصلا رنگ کهنگی ندارد، بعکس ما به این تاریخ برای فردای خود نیاز داریم!

این اثر بهانه یافتن چشم عبرت بین خواهد شد و دیدن این نادیدنیها...

برداشتی از اثر «امام حسین در خیابان‌های کوفه» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ اسفند ۹۵ ، ۰۸:۱۴
سید علی اصغر علوی
پنجشنبه, ۲۸ بهمن ۱۳۹۵، ۰۸:۱۳ ق.ظ

مسیر نیمه تمام «مکه تا کوفه» را تمام کنید!

کمتر آثار وارد این قلمرو شده اند و اکثرا در حوالی همان یک منزل به کوفه یعنی کربلا متوقف شده اند و گویا معتکف آنجا شده اند. در شرایط سال شصت هجری تلقی این که کاروان به هر علت وارد کوفه شود دور از ذهن نبود و لااقل ارزش این را دارد که فکر و ذکر اثری را به خود مشغول کند.

بیایید مسیر نیمه تمام «مکه تا کوفه» را تمام کنید! از کربلا تا کوفه راهی نیست! چاووشی خوان این راه باشید که امام عصر این راهِ نیمه تمام را تمام خواهد کرد و از مکه به سمت پایگاه آخرالزمانی خود یعنی مسجد کوفه خواهد آمد؛ به عبارت دیگر عاقبت، حسینِ زمان به کوفه خواهد رسید. بیایید کوفه را قدری با این حال و هوا تماشا کنید...

برداشتی از اثر «امام حسین در خیابان‌های کوفه» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ بهمن ۹۵ ، ۰۸:۱۳
سید علی اصغر علوی
پنجشنبه, ۲۱ بهمن ۱۳۹۵، ۰۸:۱۲ ق.ظ

امام حسین در خیابان‌های کوفه!

کوفیان یک اشتباه بزرگ کردند و آن این بود که نگذاشتند کاروان امام به کوفه برسد؛ ولی ما سالهاست مشغول تحلیل همین «اشتباه» شدیم که خود این، «اشتباه»ی برای ما است!

فرض کنید اگر موانع از سر راه امام حسین برداشته میشد و ایشان به کوفه میرسیدند...

آن لحظه شکوهمند را تحلیل کنید و آن روزگار را توصیف: امام حسین در خیابان های کوفه!

به نظر شما اگر امام حسین به کوفه میرسدند چه اتفاقاتی ممکن بود بیفتد؟ فرض محال که محال نیست؛ ضمنا این فرض اصلا هم محال نیست! این سرفصل خیالی است، اما واقعی است!

اگر امام حسین به کوفه میرسیدند چه اتفاقی می افتاد؟ اتفاقی از جنس ظهور رخ میداد و یا نه؟ همان اتفاقی که با امام علی رخ داد دوباره رقم میخورد؟ البته با کم و زیادش و در مرور زمان!

چه حدسها و تحلیلهایی میشود داشت...

برداشتی از اثر «امام حسین در خیابان‌های کوفه» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ بهمن ۹۵ ، ۰۸:۱۲
سید علی اصغر علوی

برای ترسیم کوفه سال 60 هجری و تحلیل واقعه تنهایی و غربت حضرت مسلم، باید شخصیت‌هایی را معرفی کرد که مردم آن‌ها را نیز خوب می‌دانستند و انصافاً هم خوب بودند! اما هرچه بود «ولی امر» نبودند. آن‌ها برای خودشان شأنی در تراز مسلم قرار دادند و همین، آغاز انشقاق جریان مسلمین شد. سخن از وحدت‌شکنانی است که در کنار نایب امام، گردنی افراشتند ولو به نیتی خدانمایانه!

حتی آن‌ها که احساس می‌کنند حضرت مسلم را می‌شناسند، خواندن این «مقدمه» را با «ذی‌المقدمه»اش هم‌راه کنند، چرا که ماجراهای امثال سلیمان و هانی، نیمه پنهانی است از حقیقت آفتابیِ «مسلم، ولی امر است».

برداشتی از اثر «مسلم ولیّ امر است» در دست انتشار

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۶
سید علی اصغر علوی
پنجشنبه, ۱۴ بهمن ۱۳۹۵، ۰۸:۱۱ ق.ظ

جای خالی «آینده‌نگاری» عاشورایی

دیگران برای خودشان «آینده نگری» دارند، ولی این جا در کنار «آینده‌نگری»، سخن از «آینده‌نگاری» است. باید «تقویم ساز» بود و نه صرفا «تقویمی»!

مبتنی بر منابع تاریخی باید نا نوشته های تاریخ را هم خواند! و از آن برای امتداد تاریخ مدد جست.

تاریخ را باید ساخت و نه این که صرفا با نگاهی منفعل خواند و نهایتا سری از افسوس به دیوار زد!

باید با شناخت تاریخ دیروز را خواند و فردا را با قلمِ همتِ خود نوشت....

برداشتی از اثر «امام حسین در خیابان‌های کوفه» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ بهمن ۹۵ ، ۰۸:۱۱
سید علی اصغر علوی

فرض محال که محال نیست

ضمنا این فرض اصلا هم محال نیست!

***

موضوع انشا:

اگر امام حسین به کوفه میرسیدند...

این موضوع خیالی است، اما واقعی است!

***

تا به‌حال تاریخ نانوشته شنیده ای؟ خوانده ای و یا نوشته ای؟!

چیزی که اتفاق نیفتاده و تحلیل است...

تاریخی که اجازه رخ دادن و نوشتن نیافت، ولی قابل حدس عالمانه است...

دعوتی برای تماشای بخش دیده نشده داستان کربلا...

برداشتی از اثر «امام حسین در خیابان‌های کوفه» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ بهمن ۹۵ ، ۰۸:۰۹
سید علی اصغر علوی
دوشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۳۵ ق.ظ

هرچه بود «ولیّ امر» نبودند...

در فضیلت حضرت مسلم شکی نبود، همه می‌دانستند مسلم‌بن‌عقیل شخص خوبی است ولی شاید باید در ماجرای کوفه سال 60 هجری، شخصیت‌هایی را معرفی کرد که مردم آن‌ها را هم خوب می‌دانستند و انصافاً هم خوب بودند! اما هرچه بود «ولیّ امر» نبودند و در این میانه، تنها مسلم ولی امر بود و این را برخی در آن سال نفهمیدند و البته هنوز هم هستند کسانی که این ماجرا را خوب نفهمیده‌اند و شاید بنای فهمیدنش را ندارند...

برداشتی از اثر «مسلم ولیّ امر است» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۵
سید علی اصغر علوی
پنجشنبه, ۷ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۳۴ ق.ظ

«مسلم»شناسان و «مسلم»ناشناسان

این اثر در کاوش شخصیت حضرت مسلم، به دنبال چه بوده است؟ فهم بهتر مفاهیم حیاتی و ضروری مانند نفوذ، استحاله فرهنگی، زمان‌شناسی، درک و اقدام به‌هنگام، تبیین، عزم، مرزبانی، پیچ تاریخی و... و تبیین هر یک و نیز درک نسبت هرکدام با موقعیت کنونی که در قامت دل‌ربای عاشورا به شکلی ملموس‌تر به نمایش گذاشته شده است و همه آن مفاهیم نظری را با نمودی عملی در مقابل دیدگان مجسم کرده است و اصلاً باید گفت که این مفاهیم کلیدی در قالبی جذاب‌تر از کربلا رخصت بروز نیافته است.

در این میان، شاید در هوای از «مسلم» گفتن، باید «مسلم»شناسان و «مسلم»ناشناسان را هم شناخت؛ آن‌ها که شأن «نایب الامام» بودن مسلم را درک کردند و آن‌ها که او را صرفاً یک انسان عالم و فقیه و دانشمند دانستند و نیز کسانی که طرف‌داران یکی از این دو جریان شدند...

برداشتی از اثر «مسلم ولیّ امر است» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۴
سید علی اصغر علوی
دوشنبه, ۴ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۳۲ ق.ظ

با روضه مهربان‌ترین شویم!

منطقه‌ای در مغز مسئول مهربانی است. روانشناسان جدید برای تمرین مهربانی به مادران توصیه می‌کنند که برای فرزندان‌شان داستان‌هایی را تعریف کنند که در آن به کسی ظلم شده باشد؛ در حین داستان، عاطفه کودک را پرورش دهید! به این صورت که مثلاً با آن کسی که به او ظلم شده هم‌دردی کنید، مثلاً بگویید کاش من بودم و او را کمک می‌کردم، تا کودک نسبت به آن کسی که ظلم کرده است، تنفر پیدا کند.

با این کار بچه‌ها مهربان‌تر می‌شوند. در مغز موادی ترشح می‌شود که شما را مهربان‌تر می‌کند...

الله اکبر از این عاشورا که برای ما همه چیز دارد!

روضه یعنی تجسم مظلوم و ایجاد نفرت به ظالم با گوش دادن به یک داستان واقعی و نه خیالی!

آزمایش گیلبرت برای تمرین مهربانی کجا و روضه‌های باصفای حضرت ارباب کجا؟!

آن‌ها که این گنجینه را ندارند، از خودشان داستان درست می‌کنند و در حین آن مهربانی تولید می‌کنند: کاش آن نامرد را من می‌زدم و ...کاش بودم و یاری می‌کردم... الهی بمیرم برای آن کسی که سیلی خورد...

ولی ما روضه داریم...

«با روضه» مهربان‌ترین شویم!

روضه‌ای که تجسم می‌کنید و احساس شفقت‌آمیزتان را در طول یک قصه برای کودک رشد می‌دهید. هرجا ظلم شده تحریک عاطفه می‌کنید و احساس مهربانانه و حمایت‌گرانه کودک را با آن تقویت می‌کنید!

اثبات شده است انسانی که این‌گونه در روز چند بار بگرید، مهربان می‌شود؛ مهربانِ مهربان!

بعد روضه سه‌ساله امام حسین، باباها مهربان‌تر می‌شوند و رفتارشان بهتر می‌شود، بعد روضه جناب رباب، مادرها و به همین ترتیب کربلا برای هرکسی روضه‌ای برای بااخلاق‌تر شدن دارد...

روضه یک تمرین مهربان شدن است؛ به شرطی که تجسم کنید...[1]

برداشتی از اثر «روضه اصحاب چیست؟» در دست انتشار


[1] رهاورد گفتگوی علمی با صدیق عاشورایی جناب دکتر محمدحسین فلاح

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۲
سید علی اصغر علوی
يكشنبه, ۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۵۷ ق.ظ

دل‌انگیزترین فصل مدیریت

مدیریت به طعم شیرین عاشورا

#با_امام_حسین_مدیر_شویم!

 «گزیده‌ای مدیریتی» از مجموعه آثار عاشورایی «زیر خیمه امام حسین سلام‌الله‌علیه»

دریافت طرح جلد

دریافت پشت جلد

دریافت متن 

دل انگیزترین فصل مدیریت

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۵۷
سید علی اصغر علوی
يكشنبه, ۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۳۱ ق.ظ

اصحاب: از نمره بیست، صد گرفتند!

هیچ تحقیقی را با این جرئت نمی‌توان دفاع کرد. هیچ فصل از تاریخ را با این قوت نمی‌توان پای فشرد.

در هر اتفاق اجتماعی اساساً با دو سطح مواجهیم: رهبر و پیروان (یا سطح امام و امت).

امام این ماجرا به صراحت هرچه تمام‌تر، خویش را اسوه و سرمشق می‌خواند؛ این بیان زنده امام حسین است، من برای شما سرمشق هستم: «لَکُم فِیّ اُسوَه»[1]

و یارانش را در طول تاریخ، بی‌بدیل‌ترین معرفی می‌کند و می‌فرماید: مثل شما ندیدم! «لَا أَعْلَمُ‏ أَصْحَاباً «أَوْفَى» وَ لَا خَیْراً مِنْ أَصْحَابِی‏»[2]

برای همین این دو سطح بهترین الگوی ماست. در هیچ کار مطالعاتی این‌قدر قدرت و توان دفاع نظری وجود ندارد. اینجا کربلای امام حسینی است که تک‌تک عناصرش را با دقت تمام، تصفیه کرده است! اینجا همه چیز در اوج خلوص است!

***

امروز هم با همان دو سطح مواجهیم: سطح امام و امت (یا سطح ولیِّ جامعه و پیروان).

جا دارد همیشه «اصحاب الحسین» را از این منظر مطالعه کنیم و زندگی‌شان را الگوی همیشه خود قرار دهیم.

اصحاب در امتحان خویش از نمره بیست، صد گرفتند![3]

«روضه اصحاب» گنجی است که همه نیازهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و... ما را پاسخ خواهد داد.

برداشتی از اثر «روضه اصحاب چیست؟» در دست انتشار


[1] وقعه الطف، ص 172

[2] الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج‏2، ص: 91

[3] وام‌دار مصرعی از مرحوم آغاسی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۱
سید علی اصغر علوی

تاریخ را برای فردا و نه برای دیروز نوشته‌اند و در این میان، کربلا صرفاً کلاس تاریخ نیست، بلکه کلاس تاریخ هم هست. ماجراهای کربلا سرشار از نکات جاری زندگی است و با آن می‌توان تمام مسائل جاری زندگی را پاسخ داد، اگر اهل پرسش از عاشورا باشی!

امام حسین الگوی درخشانی از سیاست و بصیرت را برای اهلش به یادگار گذاشته است. با امام حسین به همه‌جا می‌توان رسید، اگر کربلا را آن‌چنان که هست، باور کنی. ماجرای کوفه سال 60 هجری، حکایت نایب امام است و در هوای حماسه 9 دی می‌توان برگی از این کتاب قطور را ورق زد؛ که برچیدن بساط فتنه 88 هم کار امام حسین و عاشورایش بود...

این‌جا باید روایت کوفه را دوباره شنید، نه از باب شنیدن یک قصه، که شنیدنی برای عبرت. شخصیت‌های آن سال را دوباره باید از نظر گذراند: از حضرت مسلم، تا هانی و سلیمان و حبیب و... . دغدغه این کاوش، تنها بیان تاریخ نیست. ما مسائل روز داریم؛ امروز باید ببینیم تکلیف ما برای فردا چیست...

برداشتی از اثر «مسلم ولیّ امر است» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۵ ، ۱۹:۳۳
سید علی اصغر علوی