مدیر در مدار کربلا

ساحتی برای گفتمان سازی مدیریت عاشورایی

مدیر در مدار کربلا

ساحتی برای گفتمان سازی مدیریت عاشورایی

سید علی اصغر علوی
طلبه و دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی و مدیریت گرایش بازرگانی
تهران- دانشگاه امام صادق علیه‌السلام
پژوهشگر حوزه عاشورا با تکیه بر مسائل مدیریت از سال1385 تاکنون
عنوان پایان‌نامه مقطع کارشناسی ارشد: طراحی الگوی رهبری با الهام از گفتگوهای امام حسین علیه‌السلام در مسیر کربلا

آثار منتشر شده:
مجموعه کتاب‌های زیر خیمه حسین (کتاب‌های کاربردی عاشورا از شهدا تا سیدالشهدا) در 11جلد
جلد اول: سه دقیقه در مقتل گم‌نامی
جلد دوم: ...تا خدمت حسین
جلد سوم: ولعن‌الله شمرا
جلد چهارم: رفاقت به سبک حبیب
جلد پنجم: رقابت به سبک حبیب
جلد ششم: وفا به رنگ کربلا
جلد هفتم: 18 ثانیه با کوثر
جلد هشتم: امام رضا علیه‌السلام، شهید راه علم
جلد نهم: دعوا سر اولویت است
جلد دهم: راه عباس شدن
جلد یازدهم: راز دیدار علم
باغ سیب (سبک زندگی عاشورایی در 6 جلد|موردکاوی اصحاب)
عرشه خدا (سفرکربلا، پیاده‌روی اربعین، اردوهای جهادی)
ضریح قدیمی
آبروی علم(بیانات امام حسین در جمع اندیشمندان به همراه بیان بایسته‌های علمی)
خادم ارباب کیست؟(بایسته‌های خادمین هیات، هیات در تراز انقلاب|کلاس حضرت جون)
روضه‌های ناشناخته کربلا (نخستین مقتل مدیریتی)
تا دانشگاه هویزه(آن‌چه مسئولان و برگزارکنندگان اردوها باید بدانند)
توجیه المسائل کربلا (توجیه‌ها و بهانه‌هایی برای با حسین نبودن!)
راز دیدار علم(دریچه‌ای به حدیث عنوان بصری|ویرایش دوم)
جای خالی عباس (مروری بر رفتارهای تشکیلاتی حضرت عباس سلام‌الله‌علیه)
الی الحبیب (سرمشق‌هایی برای حبیب شدن)
مبانی مدیریت عاشورایی (روش‌شناسی و رویکردها)
الی الحبیب (سرمشق‌هایی برای حبیب شدن)
چای روضه‌دم (درسهایی از چای روضه اباعبدالله)
گنبد مستجاب (تربیت زیر نگاه امام)
تنها علاج، (با امام حسین به همه جا میتوان رسید)
توضیح الرسائل کربلا، (چطور از دل 18 هزار نامه عاشق، 30 هزار قاتل ایجاد شد؟)
امضای کوچک؛ کتابی برای حضرت علی اصغر، نکته‌ها، درس‌ها و آموزه‌های امروزیش

آثار در دست چاپ:
شمریت و حریت
مسلم «ولی امر» است
با خدا در اتاق تشریح
حتی اسبشان نیز
پرواز با بال مگس
امام حسین در خیابانهای کوفه
چند دقیقه گودال
روضه اصحاب چیست؟
نیمه پنهان کربلا
عباس‌آفرین
فتأمل، ملاحظاتی برای خوانش فقه و اصول
مبانی نظام‌مند رزم

alavi_saa313@yahoo.com
دوشنبه, ۴ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۳۲ ق.ظ

با روضه مهربان‌ترین شویم!

منطقه‌ای در مغز مسئول مهربانی است. روانشناسان جدید برای تمرین مهربانی به مادران توصیه می‌کنند که برای فرزندان‌شان داستان‌هایی را تعریف کنند که در آن به کسی ظلم شده باشد؛ در حین داستان، عاطفه کودک را پرورش دهید! به این صورت که مثلاً با آن کسی که به او ظلم شده هم‌دردی کنید، مثلاً بگویید کاش من بودم و او را کمک می‌کردم، تا کودک نسبت به آن کسی که ظلم کرده است، تنفر پیدا کند.

با این کار بچه‌ها مهربان‌تر می‌شوند. در مغز موادی ترشح می‌شود که شما را مهربان‌تر می‌کند...

الله اکبر از این عاشورا که برای ما همه چیز دارد!

روضه یعنی تجسم مظلوم و ایجاد نفرت به ظالم با گوش دادن به یک داستان واقعی و نه خیالی!

آزمایش گیلبرت برای تمرین مهربانی کجا و روضه‌های باصفای حضرت ارباب کجا؟!

آن‌ها که این گنجینه را ندارند، از خودشان داستان درست می‌کنند و در حین آن مهربانی تولید می‌کنند: کاش آن نامرد را من می‌زدم و ...کاش بودم و یاری می‌کردم... الهی بمیرم برای آن کسی که سیلی خورد...

ولی ما روضه داریم...

«با روضه» مهربان‌ترین شویم!

روضه‌ای که تجسم می‌کنید و احساس شفقت‌آمیزتان را در طول یک قصه برای کودک رشد می‌دهید. هرجا ظلم شده تحریک عاطفه می‌کنید و احساس مهربانانه و حمایت‌گرانه کودک را با آن تقویت می‌کنید!

اثبات شده است انسانی که این‌گونه در روز چند بار بگرید، مهربان می‌شود؛ مهربانِ مهربان!

بعد روضه سه‌ساله امام حسین، باباها مهربان‌تر می‌شوند و رفتارشان بهتر می‌شود، بعد روضه جناب رباب، مادرها و به همین ترتیب کربلا برای هرکسی روضه‌ای برای بااخلاق‌تر شدن دارد...

روضه یک تمرین مهربان شدن است؛ به شرطی که تجسم کنید...[1]

برداشتی از اثر «روضه اصحاب چیست؟» در دست انتشار


[1] رهاورد گفتگوی علمی با صدیق عاشورایی جناب دکتر محمدحسین فلاح

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۲
سید علی اصغر علوی
يكشنبه, ۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۵۷ ق.ظ

دل‌انگیزترین فصل مدیریت

مدیریت به طعم شیرین عاشورا

#با_امام_حسین_مدیر_شویم!

 «گزیده‌ای مدیریتی» از مجموعه آثار عاشورایی «زیر خیمه امام حسین سلام‌الله‌علیه»

دریافت طرح جلد

دریافت پشت جلد

دریافت متن 

دل انگیزترین فصل مدیریت

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۵۷
سید علی اصغر علوی
يكشنبه, ۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۳۱ ق.ظ

اصحاب: از نمره بیست، صد گرفتند!

هیچ تحقیقی را با این جرئت نمی‌توان دفاع کرد. هیچ فصل از تاریخ را با این قوت نمی‌توان پای فشرد.

در هر اتفاق اجتماعی اساساً با دو سطح مواجهیم: رهبر و پیروان (یا سطح امام و امت).

امام این ماجرا به صراحت هرچه تمام‌تر، خویش را اسوه و سرمشق می‌خواند؛ این بیان زنده امام حسین است، من برای شما سرمشق هستم: «لَکُم فِیّ اُسوَه»[1]

و یارانش را در طول تاریخ، بی‌بدیل‌ترین معرفی می‌کند و می‌فرماید: مثل شما ندیدم! «لَا أَعْلَمُ‏ أَصْحَاباً «أَوْفَى» وَ لَا خَیْراً مِنْ أَصْحَابِی‏»[2]

برای همین این دو سطح بهترین الگوی ماست. در هیچ کار مطالعاتی این‌قدر قدرت و توان دفاع نظری وجود ندارد. اینجا کربلای امام حسینی است که تک‌تک عناصرش را با دقت تمام، تصفیه کرده است! اینجا همه چیز در اوج خلوص است!

***

امروز هم با همان دو سطح مواجهیم: سطح امام و امت (یا سطح ولیِّ جامعه و پیروان).

جا دارد همیشه «اصحاب الحسین» را از این منظر مطالعه کنیم و زندگی‌شان را الگوی همیشه خود قرار دهیم.

اصحاب در امتحان خویش از نمره بیست، صد گرفتند![3]

«روضه اصحاب» گنجی است که همه نیازهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و... ما را پاسخ خواهد داد.

برداشتی از اثر «روضه اصحاب چیست؟» در دست انتشار


[1] وقعه الطف، ص 172

[2] الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج‏2، ص: 91

[3] وام‌دار مصرعی از مرحوم آغاسی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۵ ، ۰۹:۳۱
سید علی اصغر علوی

تاریخ را برای فردا و نه برای دیروز نوشته‌اند و در این میان، کربلا صرفاً کلاس تاریخ نیست، بلکه کلاس تاریخ هم هست. ماجراهای کربلا سرشار از نکات جاری زندگی است و با آن می‌توان تمام مسائل جاری زندگی را پاسخ داد، اگر اهل پرسش از عاشورا باشی!

امام حسین الگوی درخشانی از سیاست و بصیرت را برای اهلش به یادگار گذاشته است. با امام حسین به همه‌جا می‌توان رسید، اگر کربلا را آن‌چنان که هست، باور کنی. ماجرای کوفه سال 60 هجری، حکایت نایب امام است و در هوای حماسه 9 دی می‌توان برگی از این کتاب قطور را ورق زد؛ که برچیدن بساط فتنه 88 هم کار امام حسین و عاشورایش بود...

این‌جا باید روایت کوفه را دوباره شنید، نه از باب شنیدن یک قصه، که شنیدنی برای عبرت. شخصیت‌های آن سال را دوباره باید از نظر گذراند: از حضرت مسلم، تا هانی و سلیمان و حبیب و... . دغدغه این کاوش، تنها بیان تاریخ نیست. ما مسائل روز داریم؛ امروز باید ببینیم تکلیف ما برای فردا چیست...

برداشتی از اثر «مسلم ولیّ امر است» در دست انتشار

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۵ ، ۱۹:۳۳
سید علی اصغر علوی

 لذت فهم مدیریت و درک کار تشکیلاتی را با امام حسین تجربه کنید!

سیره و شیوه مدیریتی امام حسین علیه‌السلام که مورد تأکید ائمه علیهم‌السلام است، یکی از بهترین منابع برای مدیران است. در یک نگاه می‌توان گفت که این سبک و شیوه مدیریتی برای بشریت قابل استفاده است و حتی ضروری؛ چون مهدی صاحب‌الزمان ‌که اداره جهان را در دست بگیرند، از امام حسین شروع خواهند کرد...

حلاوت این فهم را در محضر ایشان  باید چشید!

سیری در «گزیده‌ای مدیریتی» از مجموعه آثار عاشورایی «زیر خیمه امام حسین سلام‌الله‌علیه»:

 

Ø       روضه‌های ناشناخته کربلا (نخستین مقتل مدیریتی)

همان‌گونه که بعضی روضه‌ها را پدرانی که بچه شش‌ماهه دارند، می‌فهمند، بعضی روضه‌ها را فقط مدیران می‌فهمند! برای فهم برخی روضه‌ها باید مدیر بود و حداقل یک کار کوچک تشکیلاتی انجام داد... از سویی دیگر با تجربه‌های بیشتر مدیریتی می‌توان افق‌های جدیدتری از روضه‌ها را تجربه کرد و فهمید...

به این نیت هم می‌توان بهتر مدیر شد و هم گم‌گوشه‌های بیشتری از روضه‌های کربلا را فهمید! با این حساب راه فهم بسیاری از روضه‌ها مدیر بودن است. این کتاب فصل جدیدی از روضه‌خوانی را خواهد گشود که در آن هر صنف، گروه و رشته از منظر خود، مسائل عرصه خود را بهتر در کربلا خواهد دید.

 

Ø       مبانی مدیریت عاشورایی (روش‌شناسی و رویکردها)

این اثر متنی آموزشی در قامت دایره المعارفی در حوزه‌ی مدیریت عاشورایی است. بنابراین تلاش کرده تا خلأ محتوایی این حوزه را تا حدی پر کند. در این اثر رابطه‌ی سیره‌پژوهی در حوزه‌ی عاشورا و مطالعات قرآنی تبیین شده، دیدارها، نامه‌ها، خطبه‌های حضرت امام حسین علیه السلام تشریح گردیده و به نظریات و رویکردهای مدیریت عاشورایی پرداخته است. این کتاب محوری‌ترین مباحث مربوط به حوزه مدیریت عاشورایی را با تمرکز بر روش‌شناسی و رویکردها جمع‌آوری کرده است.

 

Ø       روضه اصحاب چیست؟

«روضه اصحاب چیست؟» نظریه «امام و امّت» در کربلا و یا الگوی «رهبر و پیروان» را به زبان ساده و روان برای عموم مردم تبیین کرده است. در دانش مدیریت، راجع به منشاء، چرایی و چگونگی اطاعت و پیروی، پژوهش اندکی صورت پذیرفته است. این اثر نشان می‌دهد تصویری که از الگوی «امام و امّت» یا همان «رهبر و پیروان» در کربلا رقم خورد، کامل‌ترین، بی‌بدیل‌ترین و دل‌پذیرترین، هم در عرصه رهبری و هم پیروی بوده است.

«روضه اصحاب» یعنی تقاضای تجربه زیستن با امام حسین، روضه اصحاب یعنی نقشِ یارِ هفتاد و سوم امام را تجربه و تمرین نمودن.

 

Ø       خادم ارباب کیست؟

کارگاه عملی با  استادی حضرت جَوْن علیه‌السلام و درس‌هایی از کلاس ایشان!

به­جای نوشتن از اساس­نامه و شرح وظایف و رسالت برای خادمین هیات، کافیست خادم خود امام حسین علیه‌السلام معرفی شود. خادمی که عمری پا به پای امام زیسته و آیین نوکری آموخته و هم البته می­آموزد.

کافیست فقط شرحی از نحوه­ی تعامل او با امام و دیگران در منظومه­ی خدمت را بیان کنی، آن وقت این کار از ده­ها کتاب و صدها جزوه ارزشمندتر خواهد بود؛ چرا که این تجسم واقعیت است. این تبلور آن چیزی‌ست که وجود داشته است. این توصیف می‌تواند با شبکه‌ای از مفاهیم عمیق دینی هم‌راه شود و سرانجام به یک مجموعه توصیه منتهی شود، هرچند اگر توصیفی عالمانه و دقیق تبیین شود، به تنهایی خود محرکی برای اجرا در بعد عمل خواهد بود. آیین پیروی را از این اصحاب باید آموخت.

 

Ø       الی الحبیب (سرمشق‌هایی برای حبیب شدن)

برای تربیت، الگو حرف اول را می‌زند. هشت محور از شاخص‌های زندگی یاران امام حسین در مدار حبیب. «حبیب تشکیلاتی» یکی از این محورهاست: درسهای تشکیلاتی زندگی حبیب.

حبیب شاگرد خصوصی امام حسین علیه‌السلام است. وقتی از حبیب تعریف می‌کنی، یعنی از کسی تعریف می‌کنی که امام به پایش شکسته شده است، به خاطر نقش‌های گوناگونش در کربلا... چه کنیم تا حبیبِ امام‌مان باشیم؟!

 

Ø       دعوا سر اولویت است

این اولویت‌هاست که زندگی را می‌سازد. اشاراتی کوتاه از کربلا برای مدیریت بهتر زندگی در زمان جاری. مدیریت یعنی تصمیم گیری و این اولویت‌هاست که تصمیم‌سازند و در این میان کربلا بهترین موردکاوی. راز «هل من ناصر» امام را باید فهمید و این‌جا بهترین مکان است برای گرفتن جواب مسائل امروز. انتخاب‌ها در گرو اولویت‌هاست که معنا می‌یابد به روایت مصادیق زنده‌ای از کربلا.

در زندگی اصولاً دعوا سر اولویت است. «دعوا سر اولویت است» ضرب‌المثل اهالی سال 61 هجری است. ضرب‌المثلی که هیچ‌وقت کهنه نمی‌شود. زبان دل آن‌ها که رسیدند و آن‌ها که نرسیدند...

 

Ø       جای خالی عباس (مروری بر رفتارهای تشکیلاتی حضرت عباس)

روضه‌های حضرت عباس محل تربیت سربازان ولایت‌مدار امام زمان است و این راز آن علقه‌ای است که امام عصر به شخصیت کادرساز آخرالزمانی عمویش و مجالس و روضه‌های تشکیلاتی او دارد. جای خالی عباس، پرشدنی نیست، اما…

تأملاتی خواندنی و مساله‌محور را از ابعاد تشکیلاتی حضرت عباس با تأکید بر کلام معصومان در این کتاب خواهید خواند.

 

Ø       توجیه المسائل کربلا

توجیه‌ها و بهانه‌هایی برای با حسین نبودن

بیایید یک بار به اهل کوفه، حق بدهیم (به ناحق!) که امام حسین را تنها گذاشتند. یک‌طرفه به قاضی نرویم! بهانه‌هایشان خواندنی است و مبتلابه. این کتاب در جستجوی دلایلی برای رها کردن امام حسین علیه‌السلام است. شما هم خودتان را مخاطب این کتاب ببینید!

ماجراهایی شنیدنی از «عدم تجانس شناختی» که به توجیه‌گری کشیده می‌شود...

 

Ø       توضیح الرسائل کربلا

چطور از دل 18 هزار نامه عاشق، 30 هزار قاتل ایجاد شد؟

اشتباه چاپی نیست. اسم کتاب هم دو بار تکرار نشده. اینجا قدم به قدم نکته و حرف است. اینجا کربلاست!

پاسخ‌های زیادی به معمای تاریخی «قلوبهم معک و سیوفهم علیک» داده شده است: دل‌هایی با او و شمشیرهایی بر او؟! چه حکایت شگفتی! این رساله به دنبال پاسخی برای یک درد تاریخی شیعه خواهد بود: چرا سرنوشت، قاتلان امام حسین را از مردمان «کوفه» انتخاب کرد؟ چرا قلم تقدیر حتی یک نفر را از «شام» به کربلا نیاورد و تماماً کوفیانی را در مقابل امامشان قرار داد که ادعای محبت او و انتظار آمدنش را داشتند؟ حسین را منتظرانش کشتند!

ارائه راهکارهایی برای آنها که به دنبال تصمیم‌های بزرگ و تحقق آن هستند... «چه کنیم اهل اراده شویم؟» را در این اثر پاسخ بگیرید...

 

Ø       آبروی علم

این کتاب، به بازاندیشی در بیانات امام حسین در جمع اندیشمندان (خطبه منا) به همراه بیان بایسته‌های علمی می‌پردازد. در این اثر نسبت نهضت تولید علم با نهضت حسینی مقایسه و تحلیل شده است. به بیان دیگر نهضت حضرت اباعبدالله الحسین به عنوان پارادایم متعالی در نظر گرفته شده است و بایسته‌های علمی و وظایف دانشمندان که آن حضرت در جمع نخبگان ایراد فرمودند، تبیین شده است.

در صورتی که دانشمندان و نخبگان که عامل راهبری در هر نظامی برای رسیدن به کمال به شمار می‌آیند، به مسئولیت‌های خود آگاه باشند و عمل نمایند، تحول عظیمی در جامعه پدیدار خواهد شد. باشد که از دریای نهضت حسینی، ساحل تشنه نهضت تولید علم، لبی تر کند.

Ø       ‌...تا دانشگاه هویزه

آن‌چه مسئولان و برگزارکنندگان اردوها باید بدانند...

تقدیم به استاد دانشگاه هویزه، شهید سیدحسین علم‌الهدی که خود شاگرد کوچک دانشگاه کربلاست. از منظر رفتار سازمانی شخصیت او را باید تحلیل کرد و به عنوان الگویی منقح و مدون ارائه داد...این اثر با تبیین نظری اردوی خادمی شهدا در یادمان شهدای هویزه به‌مثابه دانشگاه تربیتی، به مصادیق عملی آن نیز می‌پردازد. در نتیجه، برای همه فعالان فرهنگی به‌ویژه در زمینه برگزاری اردوها قابل استفاده است.

 

Ø       امضای کوچک

دل‌پذیرترین و دل‌چسب‌ترین مباحث تربیتی و روانشناسی رشد را باید با علیِّ‌اصغر امام حسین و سر کلاس ایشان آموخت: تربیت، محیط، وراثت، جریان نام‌گذاری و... به روایت علیِّ‌اصغر امام حسین!

کربلا صرفا حماسه «شخص» امام حسین نبود. حتی در حماسه گروه یا سازمان هم خلاصه نشد. کربلا حماسه «خانواده‌»ها هم بود. نکته‌ها، درس‌ها و آموزه‌هایی برای مدیریت خانواده از مدرسه کربلا تقدیم خانواده‌ها!

این اثر عهده‌دار طواف گرداگرد قنداقه شیرخواره کربلاست. به مرکز عاطفه‌ کربلا خوش آمدید!

 

Ø       وفا به رنگ کربلا (از مجموعه باغ سیب)

اصحابی به وفاداری شما ندیدم. این کتاب تقدیم می‌شود به عاشوراییان وفادار، به سعیدبن‌عبدالله حنفی و همه یاران باوفا. وفا را بیاموز، آن‌گاه همه‌چیز خواهی داشت. قصه بی‌وفایی قصه همیشگی تاریخ است؛ حتی در اوج قصه کربلا. چه رازی است در صفت وفا که اصحاب عاشورا به آن ستوده می‌شوند؟ اساس دوستی‌ها و بالاتر از آن، گروه‌ها و تشکل‌ها وفاست. تعهد سازمانی را در موردکاوی شخصیت‌هایی مثل سعیدبن‌عبدالله باید آموخت. سلام بر اهالی وفا!

 

Ø       رفاقت به سبک حبیب

خوشا دردی که درمانش حسین است. به دارالشفای کربلا خوش آمدید. درد رفاقت نیمه‌راه را به محضر طبیبی چون حبیب‌بن‌مظاهر بیاورید. حبیب؛ هم او که نامش چون مرامش، همه رفاقت و دوستی است. زائر صفحات کربلایی کتاب شو تا با شبکه ارتباطی حبیب بیشتر آشنا شوی و به پاسخ مسأله «عدم همکاری» گروه‌ها و  مجموعه‌ها برسی!

Ø       رقابت به سبک حبیب

اشتباه چاپی نیست. اسم کتاب هم دو بار تکرار نشده. پای درس حبیب بنشینی، خیلی حرف برای گفتن دارد. رفاقت، رقابت و… این‌بار نوبت «والسابقین الی ارادته» است. خوشا کسانی که به دریای حسین پیوستند. آن‌وقت، این‌قدر حرف و سخن در باطن خود برای تشنگان شنیدن دارند، از رفاقت تا رقابت… تا سعادت به سبک حبیب. کسانی لیاقت رسیدن به امام را دارند که اهل رقابت باشند! این اثر پاسخی برای درد شایع «رخوت سازمانی» است.

 

Ø       و لعن الله شمرا (اولین کلاس کارگاهی شمرشناسی)

تقدیم به همه آنانی که زیارت عاشورا را دقیق می‌خوانند! این کتاب کارگاه درس شمرشناسی است؛ کمی هم دشمن‌شناسی لازم است. می‌خواهیم ببینیم چه‌طور می‌شود سرباز علی علیه‌السلام می‌شود قاتل پسرش! چه‌طور می‌توان قاتل امام زمان شد؟! این‌جا سرفصل مدیریتی «تغییر» را بهتر و عینی‌تر می‌شود فهمید. اصلاً بعد از مطالعه این کتاب، محتاطانه‌تر خواهیم گفت: «ولعن‌الله شمرا»

 

Ø       راه عباس شدن

تا حالا به زیارت‌نامه حضرت عباس دقت کردید؟ تقدیم به بهترین عموی دنیا. وقتی یک چیزی را امام معصوم فرمودند، روی تک‌تک عبارتش می‌شود تامل کرد؛ مثلاً تأملاتی در زیارت حضرت عباس با صدا و نفس امام صادق علیه‌السلام.

زیارت و زیارت‌نامه را برای تحقیر زائر و سوزاندن دل او خلق نکرده‌اند، زیارت‌نامه آینه‌ای است برای دیدن خود، دیدن خود واقعی و اصلاح ضعف‌ها و تقویت خوبی‌ها. زیارت‌نامه، شیوه‌نامه اجرایی برای زندگی است، راه رسیدن به صاحب آن حرم است، الگویی است برای شبیه شدن. زیارت حضرت عباس یعنی راه عباس شدن!

زیارت را باید این‌گونه دید، عباس غبطه‌خور همه شهدا می‌شود تا همگان در رسیدن به مقامش قدری بیش‌تر تلاش کنند. این‌جا روضه حضرت عباس است. همه هیئتی هستید و توجه دارید که جایی که روضه عمو باشد، چه کسی حاضر است؟ خوش آمدید، آقاجان!

 

 

Ø       تنها علاج

با امام حسین به همه جا می‌توان رسید.  این اثر تلاشی در جهت نظام‌مند کردن  مطالعات و پژوهش‌های مجموعه آثار عاشورایی «زیر خیمه حسین سلام‌الله‌علیه» است.

این اثر سعی در نشان دادن پاره‌ای از مشکلات جامعه و ارائه راه حل آن با مراجعه به فرهنگ عاشورایی دارد. مؤلف به طور مشخص به سراغ مسائلی نظیر درک بهتر قرآن، انسان 250 ساله، تولید علم، اقتصاد مقاومتی، تمدن‌سازی و موضوعات مشابه رفته است و کلیدواژه‌هایی را از فرهنگ عاشورا در این زمینه ارائه داده است.

فهم دقیق این نسبت‌ها برای مدیران، مسئولان و سیاست‌گزاران فرهنگی ضروری است.

 

 

کربلا باید برای همه چیز حرف داشته باشد؛ چنان‌که دارد...

آری! «کل الخیر فی باب الحسین»

نوع نگاه به این واقعه را باید این‌گونه تعریف کرد تا کربلا کربلا باشد. ورود نگاه‌های تخصصی به عاشوراپژوهی نویدبخش دریافت‌های جدید است...

امام حسین از اندیشه تا زندگی!

نشر سدید: 02166485850

09109805055

@sadidisu_ir

@tanhaelaj

http://modirekarbala.ir/

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۵ ، ۰۹:۲۲
سید علی اصغر علوی
دوشنبه, ۲۷ دی ۱۳۹۵، ۰۸:۰۸ ق.ظ

تدبری از جنس قرآن در روضه‌های کربلا

برگی از اثر «امضای کوچک»

کتابی برای حضرت علی اصغر، نکته‌ها، درس‌ها و آموزه‌های تربیتی امروزی‌اش:

باید سطر به سطر عبارات مقتل را به دید تدبر قرآن نگریست، که کربلا مثل قرآن، شأنش تدبر است؛ چرا که آن هم قرآنی است که واژه‌هایش تمام‌قامت ایستاده‌اند. با این کتاب آسمانی نیز باید همان مواجهه قرآن را داشت. مگر امام سجاد نفرمود: «کنا نُعلِّم مغازی‏ النبی‏ و سرایاه‏ کما نعلم السوره‌ من القرآن‏»[1] مواجهه امام سجاد با غزوات حضرت رسول، مواجهه‌ای قرآن‌گونه بود. غزوات کجا و کربلا کجا؟! باید در کربلا تدبر کرد.

در خط به خط کوتاه ماجرای علی‌اصغر امام حسین نیز این‌گونه درنگی ضرورت می‌یابد. واژه واژه مقتل را باید با رخصت فکر و ذکر گذراند؛ با عقل و عشق هم‌راه کرد و در بستری از اشک، آن روضه‌ را مطالعه کرد؛ روضه‌ای که پیام دل‌داری از جانب خود خدا به قلب امام رسید، خدا تسلی داد قلب بزرگ داغ‌دار حسین را به خاطر مصیبت بزرگِ کوچک در آغوشش!

***

پی نوشت:

در این اثر فراتر از تدبری از جنس قرآن در روضه‌های کربلا، پیشنهادهایی به نام روضه‌های قرآنی نیز طرح شده است. قرآن را باید مجدداً از منظر کربلا و روضه‌های عاشورا تلاوت کرد؛ تلاوتی از جنس تلاوت روضه‌های ناخوانده و ناگفته کربلا...



[1] مکاتیب الرسول صلى الله علیه وآله، ج‏1، ص: 644

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ دی ۹۵ ، ۰۸:۰۸
سید علی اصغر علوی

وقتی دشمن جبهه خویش را تشکیل داده است و با همه اختلافاتی که با هم دارند، برای مقابله با جریان حق، متحد شده‌اند، از تشکیل جبهه گزیر و گریزی نیست. این طرف نیز بایستی جبهه‌ای تشکیل داد.

اگر قرار است جبهه‌ای عمل کنیم باید مانند یک رزمنده مواردی را بدانیم:

در کدام محور هستیم؟ کدام گردان؟ کدام گروهان؟ نقشه عملیات؟ نقشت چیست؟ تخریبچی هستی؟ شناسایی؟ یا اطلاعات عملیات؟.... شما کجای این جبهه خواهید بود؟ توانمندی خودت را پیش‌تر از عملیات کشف کرده‌ای؟ برای جبران ضعف‌هایت چه برنامه‌ای داری؟

امام حسین علی‌رغم کمی نیروهای خویش در کربلا اما باز هم دقت‌های نظامی خویش را با ظرافت هرچه تمام انجام داد و یک جبهه منسجم ایجاد کرد. راز استقامت هشت‌ساعته نیروهای امام در روز عاشورا را باید مرهون این دقت‌ها دانست والا با محاصره سی هزار نفری دشمن و کمی نیروهایی در حد صد نفر قاعدتاً ماجرای کربلا باید در کم‌تر از نیم ساعت تمام شود ولی استقامتی بالای هشت ساعت مشاهده می‌شود. این از پیام‌های مدرسه کربلاست...

در روضه‌ها و گریستن‌ها پای شخصیت‌های کربلا، مؤلفه‌های وجودی و عناصر شخصیتی‌شان نیز باید مرور و با خویش تطبیق داده شود. جای آن‌ها را در کربلا نگاه کن و الگو بگیر!

در نقشه جهاد فرهنگی امروز مبتنی بر نقشه جهاد کربلای دیروز چه کاره‌ای؟ کجایی؟ در نقش «اسلم»ی یا «جون»؟ «عابس»ی یا «عباس»؟ «حبیب»ی یا «نافع»؟! ارتباطت با بقیه هم‌جبهه‌ای‌ها چه‌طور است؟ شبکه ارتباطی اصحاب را نگاه کن! شیوه تنظیم این ارتباط‌ها را بیاموز!

فهمیدن این جبهه و ملاحظات آن را در کربلا می‌توان دید و آموخت...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ دی ۹۵ ، ۰۹:۲۷
سید علی اصغر علوی

ایده‌هایی برای اردوها و اصلاً شاید زندگی‌های مثلاً جهادی!

کاش برای حسین بی‌نفَس شویم.

شرح ماجرای سعید‌بن‌عبدالله در اثر «وفا به رنگ کربلا»[1] به تفصیل گذشت...

«سعید‌بن‌عبدالله» چهار بار آن مسیر طولانی از مکه تا کوفه را برای حسین و به عشق او پیموده بود؛ آن مسیر سخت و پر خطر را به عشق محبوب دویده بود...

همه چیزش را به پای حضرت حسین ریخته بود و دیگر قربانی دیگری برای حضرت حسین نداشت. مانده بود برای امام، دیگر چه سرمایه‌ای دارد؟ همه سرمایه‌ها را باید برای او خرج کرد؟ تو چه داری که برای حسین و به پای او بریزی؟ مال؟ آبرو؟ اعتبار؟ علم؟ اصلاً برای حسین چه کاری می‌توانی انجام دهی؟

یکی عهده‌دار سخن‌وری برای او می‌شود. دیگری نگاشتن برای او را پی می‌گیرد. یکی پایگاهی مجازی بر پا می‌کند. دیگری توان شبکه‌سازی دارد. یکی مدیریت شبکه‌های اجتماعی را در خود می‌بیند. یکی هم می‌تواند فقط نفَس بگذارد و تبیین کند.

اما سعید همه توانش را به صحنه آورده بود و این یعنی همان حرکت جهادی. دیگر گام آخری هم می‌توان برای او در نظر داشت؟ کسی که یک عمر این‌طور به دنبال تحقق خواسته‌های امامش دویده است، برای کمال خود دیگر به چه عملی باید متوسل شود؟

هنگام نماز است و امام، نیازمند سپری برای نماز!

محافظ نماز حسین شدن! پیکر را قلعه‌ای برای نماز امام کردن! بدن را محراب نماز او نمودن! چه ایده‌ای به ذهن سعید رسید! و چه محراب خمیده‌ای شد با تیرهایی که قامتش پذیرا بود... اما نیفتاد! در خود شکست، اما تا پایان نماز امام ایستاد، «حالتی رفت که محراب به فریاد آمد»...

بدن سعید که می‌تواند باز هم به کار آید و فدایی شود و چه بهانه‌ای بهتر از این؟!

چه استفاده قشنگی می‌شد از این پیکر کرد، سعید؟! این سرمشق را شهدای دفاع مقدس از کربلا آموخته بودند، در شب‌های ناگزیر عملیات، برای میادینی که میدان موانع به استقبال می‌آمد، سیم خاردار و مین و... شرمنده این راه‌برد شهدا شدند!

پیکرها را باید برای حضرت ارباب بیمه کرد! بیمه خون، بیمه جان، بیمه عمر، بیمه شهادت!

تاریخ درباره آن لحظات رویارویی پیکر سعید با تیر و نیزه و شمشیر سخنی نگفته است که او در لحظه پذیرا شدن آن جراحات چه می‌گفت، ولی یک جمله از آن دقایق را که در قالب پرسشی ارائه شده است، در تاریخ ماندگار شده است و آن لحظه‌ای بود که با سلام نماز امام، سعید نقش بر زمین شد و امام بالای سرش رسید و این سؤال را شنید که به سختی از امام پرسید: آیا وفا کردم؟

خوشا بی‌نفَس شدن برای حضرت حسین!

چه شیرین است این خستگی! چه زیباست زدودن خون‌ها از صورت و دهان به دستان مبارک محبوب، آن چنان که امام برای سعید انجام داد و او این‌طور پرسید...

اما راز زندگی سعید را نباید خلاصه در آن لحظه آخر دانست. آن دویدن‌ها، آن به کار گرفتن همه ظرفیت‌ها، آن تداوم خدمت به پای امام، همه و همه در کنار هم، سعید را سعید کرد!

از لحظه‌لحظه زندگی به سبک سعید باید بهره برد، برای حسین باید بی‌نفَس شد...

اینجا مقام «منافسه» است؛ رقابتی برای بی‌نفس شدن!

«وَفِی ذَلِکَ فَلْیتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ»[2] و در این راغبان و مشتاقان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!

برداشتی از اثر «روضه اصحاب چیست؟» در دست انتشار



[1] در بسته شش‌جلدی سبک زندگی عاشورایی «باغ سیب» از همین قلم، از مجموعه آثار عاشورایی زیر خیمه حسین سلام‌الله‌علیه

[2] المطففین/26

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ دی ۹۵ ، ۰۹:۲۳
سید علی اصغر علوی

«تمام عناصر عاشورا چنین‌اند و این است که هر بخش آن را شایسته تأمل ویژه کرده است. این‌جا نه فقط بزرگ‌ترها که کوچک‌ترها هم سهمی دارند! این‌جا کودکان‌شان، به قدر عمر نوح سخن دارند! کودک یک‌روزه‌ این ماجرا به اندازه یک دنیا سخن دارد که در این مجال «نم»ی از «یم»ی را خواهیم چشید...

سخن از عاشورا و کربلا را نباید صرفاً درس تاریخ و جغرافیا دانست و به مطالعات تاریخی و جغرافیایی آن اکتفا کرد. تاریخ و جغرافیا مقدمه و پیش‌نیاز فهم‌های عمیق از کربلا برای بهتر زندگی کردن است. این اتفاق، شنیدنی‌ترین و خواندنی‌ترین خواهد شد، اگر با عنایت به مسائل جاری امروز و در پاسخ به پرسش‌های روز دیده شود...


#امضای_کوچک منتشر شد...
کتابی برای حضرت علی اصغر؛ نکته‌ها، درس‌ها و آموزه‌های تربیتی امروزی‌اش
حجت الاسلام #سید_علی_اصغر_علوی
با مقدمه #دکتر_محمدرضا_سنگری
#نشر_سدید

@sadidisu_ir
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۵ دی ۹۵ ، ۱۱:۴۳
سید علی اصغر علوی
چهارشنبه, ۸ دی ۱۳۹۵، ۰۹:۱۴ ق.ظ

روش تضمینیِ بُردنِ امام به گودال قتلگاه!

در هوای نهم دی

ناگفته‌ای از یک مشاورِ گم‌نامِ حوالیِ کوفه‌ی سال شصت:

برای به مسلخ رفتن امام هیچ کار خاصّی لازم نیست!

به عبارت دقیق‌تر و بهتر، این اصلا کار سختی نیست...

کافی است بنشینی و زندگیت را به«خوبی» انجام دهی تا حسین به گودال قتلگاه برود؛ همین!

کوفیان سال 60 به این شیوه عمل نمودند...

تو زندگیت را فارغ از همه اولویت‌هایش انجام بده...

همه کارهایت را انجام بده حتی به همراه تمامی مستحباتش مِنهای اولویت، ما بقیش با جریان تاریخ:

حسین زمان به گودال قتلگاه خواهد رفت...

پی‌نوشت:

یکی از راه‌های مؤثر دیگر برای بستن دهان وجدان در موارد این‌چنینی، همین کار شریفِ مشاوره است، آن هم ترجیحا به خود امام و ولیّ جامعه! انصافا هم کاری با کلاس و شیک و مجلسی است! این‌طور کسی به تو شک نخواهد کرد؛ شک نکن! در تاریخ سال 60 یافته شدند کسانی که هنوز تاریخ درباره‌شان سکوت کرده و از آن‌ها جز به نیکی یاد نکرده است...

راه هم همین است که اشاره شد...

به این‌صورت که برنامه پیشنهادیِ تحمیل مصلحت خودت را در قالب دل‌سوزی و مشورت ارائه دهی و دیگر تمام.

مهم نیست که امام، خودش «راه» است، اما تو با کمالِ اعتماد به نفسِ کاذبت به او «راه» نشان بده! خودت را از تک‌وتا نینداز!

اگر بتوانید با هم «وحدت» خوبی هم داشته باشید، که نور علی نور! با این حساب دیگر امام‌تان تشنه هم جان نخواهد داد، گلویی تر خواهد کرد از آن جام زهر!

در ضمن اجازه ندهید تا کسی بفهمد وحدت، «محور» می‌خواهد و محورش هم ولایت است...

این‌ها راهی است که یک بار طی شده، و باز هم شدنی است. اعتماد کنید!

(از «دعوا سر اولویت است»، چاپ جدید، در دست انتشار)

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ دی ۹۵ ، ۰۹:۱۴
سید علی اصغر علوی
شنبه, ۴ دی ۱۳۹۵، ۰۹:۰۷ ق.ظ

«امضای کوچک» به زودی متولد خواهد شد


امضای کوچک جلد حضرت علی اصغر

#کتاب_امضای_کوچک 

#بزودی_از_نشر_سدید 

☘دل‌پذیرترین و دل‌چسب‌ترین مباحث تربیتی و روانشناسی رشد را باید با علی اصغر امام حسین علیه السلام و سر کلاس ایشان آموخت…

🆔 @tanhaelaj

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ دی ۹۵ ، ۰۹:۰۷
سید علی اصغر علوی
سه شنبه, ۳۰ آذر ۱۳۹۵، ۰۶:۲۵ ب.ظ

اخبار علاجیه در اولویت‌شناسی فرهنگی

روش‌هایی برای اولویت‌بندی برنامه‌های علمی-فرهنگی

ذیل کاربردی‌سازی علم اصول فقه در زندگی

در اخبار و احادیث دستور رسیده است که در موقع تعارض اخبار چه باید کرد. اخباری که ما را به طرز حل مشکل تعارض اخبار و روایات راهنمایی می‌کند «اخبار علاجیه» نامیده می‌شود. اصولیون نظر خود را به استناد همین اخبار علاجیه ابراز داشته‌اند و نام آن باب از اصول را که درباره این مسأله بحث می‌کند باب «تعادل و تراجیح» نهاده‌اند. با این حساب در زندگی یک مجاهد فرهنگی، جای این نوع اخبار علاجیه با رویکردی علمی-فرهنگی خالی است.

فهرستی بسیار کوتاه از گزاره‌های علاجیه برای اهالی وادی علم و فرهنگ تقدیم می‌شود. اگر بعضی از مفاهیم قدری عجیب بود به گیرنده‌ها دست نزنید! از اولین دوست طلبه‌ای که می‌شناسید سؤال کنید تا از حالت شگفتی خارج شوید. اگر هم دوست طلبه ندارید سعی کنید پیدا کنید. این هم فرصتی بود برای تبلیغ دین و نیز فرصت و بهانه‌ای برای دوست‌یابی شما:

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ آذر ۹۵ ، ۱۸:۲۵
سید علی اصغر علوی